Yazamıyorum

Düz yazı yazamıyorum; şiir dışında bir yazı türü yazamıyorum. Aklıma gelen güzel, ilginç, yeni, tartışmalı, sık görülen ya da ilginizi herhangi bir açıdan çekebilecek bir konuda düz yazı yazmaya başladığım an beynimde fırtınalar kopuyor, birileriyle beyin fırtınasına gerek duymuyorum, çünkü sağolsun beynim bir an olsun birkaç konuyu bir arada düşünmeden edemiyor... Bir konu hakkında yazmaya başladığım bir yazının ikinci paragrafı bir bakıyorum ki farklı bir konuya kaymış.

Lisede arkadaşlarım, herkesin aynı görüşü benimsediği bir konuda bile farkında olmadan farklı bir görüş belirttiğim için bana Marjinal derdi. Lise hocalarım, çevrende olup bitenlere nasıl birden fazla açıdan bakabiliyorsun diye sormadan edemezlerdi.

Üniversitede başka bir ülkeden gelen adı lazım olmayan bir profesör hocam "Çok detaylı düşünüyorsun, daha az düşünerek de başarılı olabilirsin, kendini yorma" diye öneride bulundu bana. Veya bu bana öneri gibi geldi, bilmiyorum.

Üniversitedeki başka bir hocam "Senin yan dal programı olarak Psikoloji veya Felsefe'ye kayıt yaptırman lazım" dedi sınıfta.

Çok düşünüyorum; çok detaylı düşünüyorum; sabah kalktığım gibi beynime düşünceler akın etmeye başlıyor, akşam, gece yatmadan önce fırtınalar kopuyorken farkediyorum ki yine yazasım var... ama eve, yazamıyorum çünkü bir çok konuda aynı anda nasıl yazabilirim ki? yazacak o kadar çok şey var ki, anlamlı veya anlamsız, kitaplara sığacak kadar şey var kafamda uçuşan... Karşımda biriyle konuşurken, karşımdakinin sorduğu basit bir cevap gerektiren bir sorusuna gereksiz bir şekilde uzun karmaşık açıklamalar yaparken buluyorum kendimi. Sadece bir kelime bile başka bir konuya gitmeme sebep olabiliyor, sürekli bağlantılar kuruyorum kafamda... herşeyin birbiriyle bağlantısı olmalı diyorum. Çok düşünüyorum, benim saçım dökülmesin de kiminki dökülsün diyorum, bu cümlemde "çok uzak yerlerden alaka kurup konuya dahil ettiğim başka konulara" bir örnek görmüş oldunuz.

Bazen keşke Yabancı Dil Öğretmenliği yerine keşke Felsefe veya Psikoloji bölümünü seçseymişim diyorum...
Düşünüyorum, öyleyse var isem; çok düşünüyorum, bir sonuç yerine çok sonuca varıyorum, içinden birini seçemediğim için ortada kalıyorum.